Blog

 

Rejestracja Internetowa

 

 

 

 

 

12.08.2022

Może być zdjęciem przedstawiającym 1 osoba i tekst „REMEDIUM Centrum Medyczne Clinic Szanowni Państwo, informujemy, że w dniu 13i 15 sierpnia 2022r. Centrum Medyczne Remedium Clinic będzie nieczynne. REMEDIUM CLINIC REJESTRACJA 885 1111 85 LUB 52 321 04 45 WWW.REMEDIUMCLINIC.PL”

 12.08.2022

Insulinooporność to zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszonej wrażliwości mięśni, wątroby, tkanki tłuszczowej i innych tkanek docelowych na insulinę, mimo jej prawidłowego lub podwyższonego stężenia we krwi.

Główne przyczyny insulinooporności to:
- nieprawidłowe nawyki żywieniowe,
- nadmierna masa ciała,
- siedzący tryb życia,
- alkohol,
- papierosy,
- nieregularny tryb życia,
- zbyt mała ilość snu.

Do najczęstszych objawów insulinooporności zalicza się: 
- Uczucie ciągłego głodu (już po 2 godzinach od zjedzenia posiłku), 
- Senność po posiłku (szczególnie bogato węglowodanowym),
- Niepowodzenia w redukcji masy ciała mimo diety i aktywności fizycznej,
- Tzw. wilczy apetyt (głównie na słodycze), 
- Problemy z pamięcią i koncentracją; „mgła” mózgowa, 
- Spadek nastroju, rozdrażnienie i apatia.

Nieleczona insulinooporność może prowadzić m.in. do: cukrzycy typu 2, zespołu metabolicznego, niealkoholowego stłuszczenia wątroby, nadciśnienia tętniczego, obturacyjnego bezdechu sennego, zespołu policystycznych jajników, problemów z zajściem w ciążę i wielu innych. Diagnostyką insulinooporności zawsze zajmuje się lekarz. W przypadku podejrzenia insulinooporności warto poprosić lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie na badania lub wykonać we własnym zakresie badanie poziomu glukozy i insuliny na czczo oraz z wynikami udać się do lekarza.

Leczenie insulinooporności obejmuje: 
- Dietę o niskim indeksie glikemicznym, 
- Redukcję masy ciała w przypadku nadmiernej wagi, 
- Aktywność fizyczną, 
- Unikanie stresu, 
- Wysypianie się.

Dieta w insulinooporności powinna być dobrana indywidualnie do każdego przypadku. Jednakże dla większości osób z insulinoopornością odpowiednie będzie bazowanie na zasadach diety śródziemnomorskiej i diecie o niskim indeksie glikemicznym. Przede wszystkim z diety należy wykluczyć cukier, słodycze i przetworzoną żywność. Dieta osób z insulinoopornością powinna bazować na nieprzetworzonej żywności. Posiłki powinny być odpowiednio skomponowane, czyli zawierać źródło białka (np. mięso, ryby), tłuszczu (np. oliwa z oliwek, orzechy) i węglowodanów złożonych (np. makaron razowy, gruboziarniste kasze). Należy również pamiętać o dodatku do posiłku owoców lub warzyw najlepiej w postaci surowej lub ugotowanych al dente. Zjedzenie samego owocu jako przekąski nie będzie dobrym pomysłem, ponieważ będzie szybko podnosić poziomu glukozy we krwi. Lepszym pomysłem będzie spożycie owoców z orzechami. Nie ma uniwersalnego zalecenia dotyczącego ilości spożywanych posiłków w diecie osób z insulinoopornością. Korzystne będzie spożywanie od 3-5 posiłków każdego dnia o regularnych porach. Kluczowe jest niepodjadanie między posiłkami. Do napojów, które nie będą podnosiły poziomu glukozy we krwi można zaliczyć czystą wodę, herbatę czy kawę bez dodatku cukru i/lub mleka. Zamiast wypicia kawy z mlekiem między posiłkami lepszym pomysłem będzie jej wypicie do posiłku. Poza dietą wrażliwość komórek na insulinę poprawia wysiłek fizyczny. U osób, które do tej pory prowadziły siedzący tryb życia włączenie już nawet 30 min. dziennie spaceru wpłynie pozytywnie na poprawienie insulinowrażliwości komórek.

04.08.2022

Rozwój cywilizacji i zmiana stylu życia człowieka w XXI wieku spowodowała, że zaczęliśmy obserwować nie tylko pojedyncze jednostki chorobowe, lecz zespoły objawów, które są leczone jako jedna choroba - do nich należy ZESPÓŁ METABOLICZNY.

Zespół metaboliczny to grupa współistniejących schorzeń metabolicznych i sercowo-naczyniowych. Przyczyną powstawania zespołu metabolicznego obok czynników środowiskowych, takich jak niewłaściwa dieta czy brak aktywności fizycznej są zaburzenia metaboliczne związane z dysfunkcjami genetycznymi. Zespół ten rozpoznawany jest, gdy spełnione są 3 z 5 poniższych kryteriów:

• otyłość brzuszna, którą określa się poprzez ocenę obwodu talii (obwód 80 cm u kobiet i 94 cm u mężczyzn w populacji europejskiej rasy białej, świadczy o otyłości trzewnej),

• podwyższone stężenie triglicerydów na czczo (>1,7 mmol/L lub 150 mg/dL), bądź leczenie hipertriglicerydemii,

• zbyt niskie stężenie cholesterolu HDL na czczo, potocznie nazywanego „dobrym cholesterolem” (< 1 mmol/L lub 40 mg/dL u mężczyzn oraz <1,3 mmol/L lub 50 mg/dL u kobiet), bądź leczenie z powodu zbyt niskiego poziomu cholesterolu HDL,

• skurczowe ciśnienie tętnicze krwi 130 mm Hg lub rozkurczowe ciśnienie tętnicze krwi 85 mm Hg, bądź leczenie wcześniej rozpoznanego nadciśnienia tętniczego,

• podwyższony poziom glukozy w surowicy krwi na czczo 5,6 mmol/L lub 100 mg/dL, bądź leczenie wcześniej rozpoznanej cukrzycy typu 2.

Podłożem zespołu metabolicznego sążnorodne czynniki genetyczne i środowiskowe. Za najważniejsze czynniki ryzyka uważa się nadwagę i otyłość, nieprawidłowe nawyki żywieniowe i niezdrową dietę, zbyt małą aktywność fizyczną i siedzący tryb życia, stres psychiczny, nadużywanie alkoholu, palenie papierosów i inne.

Za główną przyczynę zespołu metabolicznego uznaje się rozwój insulinooporności i hiperinsulinemię. Zespół metaboliczny jest związany również z otyłością brzuszną, hipercholesterolemią (podwyższonym poziomem cholesterolu), zaburzeniami metabolizmu lipidów (tłuszczy) oraz nadciśnieniem tętniczym. Coraz częściej wiąże się zespół metaboliczny z zaburzeniami krzepnięcia krwi, podwyższonym stężeniem kwasu moczowego lub mikroalbuminurią, czyli niewielkimi ilościami białka w moczu. W zależności od specyfiki populacji, dla której są tworzone kryteria rozpoznania mogą się nieznacznie różnić.

Jednym z głównych sposobów leczenia zespołu metabolicznego jest zastosowanie spersonalizowanej diety dostosowanej do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ogólne zalecenia to dieta niskokaloryczna, oparta na produktach o niskim wskaźniku glikemicznym: węglowodanach złożonych, chudym mięsie, fermentowanych produktach spożywczych (jogurt, kefir, kiszonki) oraz odpowiedniej ilości “dobrych” tłuszczy. Właściwym posunięciem jest również regularna aktywność fizyczna oraz w przypadku palaczy rzucenie palenia.

 

Leczeniem Zespołu metabolicznego zajmują się głównie kardiolodzy, ponieważ